Σπιρτόκουτα που και στις δύο όψεις τους είχαν αυτοκόλλητα από την οργάνωση –φάντασμα Λυκαβηττός.

Για όσους δεν θυμούνται, ο “Λυκαβηττός” ήταν μια περίεργη οργάνωση, που φήμες την έφερναν ελεγχόμενη από τον Μιλτιάδη Έβερτ. Την εποχή εκείνη με την υπογραφή “Λυκαβηττός” κυρίως  κολλούσαν αφίσες στην Αθήνα, αλλά και πιο σπάνια έβρισκες σπιρτόκουτα που είχαν στις όψεις τους αυτοκόλλητα της οργάνωσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο στις αφίσες του «Λυκαβηττού» όσο και στα σπιρτόκουτα δανείζονταν την επιχειρηματολογία και τα πρωτοσέλιδα του καλύτερου εκπροσώπου του κίτρινου τύπου που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα, της  εφημερίδας «Αυριανή».

Από τον τίτλο της εφημερίδας καθιερώθηκε και ο όρος αυριανισμός που μπήκε για τα καλά στη ζωή μας.

Τι είναι αυριανισμός;  Ένας ιδιότυπος φασισμός, ένα άθλιο «μοντέλο»  παραδημοσιογραφίας, που στηρίζει πάντα την κυρίαρχη ιδεολογία. Ο αυριανισμός μας έμαθε ότι μπορείς να κατασκευάσεις το μεγαλύτερο ψέμα, τη μεγαλύτερη σκευωρία, να στοχοποιήσεις ανθρώπους, και όχι μόνο να μην τιμωρηθείς, αλλά αντίθετα να αποκομίσεις οφέλη και να γίνεις και σημαντικός θεσμικός παράγοντας.

Ο αυριανισμός δεν τελείωσε. Υπάρχει και σήμερα, πιο εξελιγμένος, ίσως μερικές φορές  με συγκαλυμμένη μορφή, στα «πρωινάδικα», στα τηλεπαράθυρα , στο διαδίκτυο…

The post Τα σπιρτόκουτα του “Λυκαβηττού”! appeared first on Μουσείο Σπίρτων.

Σπιρτόκουτα με παράσταση τον Μαραθώνιο δρόμο υπάρχουν πολύ λίγα και όχι ελληνικά.

Στο «Μουσείο του Σπιρτόκουτου» υπάρχει ξύλινο σπιρτόκουτο της δεκαετίας του ΄50 τσεχοσλοβάκικης κατασκευής που έχει παράσταση με θέμα τον Μαραθώνιο Δρόμο.

13 Νοεμβρίου 2022 είναι  η μέρα τέλεσης του Μαραθώνιου Δρόμου της Αθήνας.

Ο Μαραθώνιος Δρόμος είναι αγώνας αντοχής δρόμου κάλυψης, επίσημης απόστασης, 42,195 χιλιομέτρων, που περιλαμβάνεται στα σύγχρονα ολυμπιακά αθλήματα.

Ο αγώνας οφείλει το όνομά του στην ιστορική διαδρομή του Αθηναίου στρατιώτη  που μετά τη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ) έτρεξε από το πεδίο της μάχης στην Αθήνα για να μεταφέρει τα νικητήρια νέα με τη λέξη «νενικήκαμεν». Συχνά ο Φειδιππίδης ταυτίζεται με αυτόν  τον στρατιώτη. Στην πραγματικότητα όμως το όνομα του στρατιώτη αυτού παραμένει άγνωστο.

Στην αρχαιότητα δεν υπήρχε ως άθλημα «μαραθώνιος δρόμος». Όταν οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν πραγματικότητα στο τέλος του 19ου αιώνα, οι ιδρυτές και οι διοργανωτές έψαχναν ένα μεγάλο γεγονός, που να υπενθυμίζει την αρχαία δόξα της Ελλάδας. Η ιδέα της οργάνωσης του αγώνα του μαραθωνίου προήλθε από τον Γάλλο γλωσσολόγο και ελληνιστή Μισέλ Μπρεάλ (Michel Bréal), ο οποίος πρότεινε κατά την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα «την επανάληψη του διάσημου εκείνου δρόμου που εξετέλεσε ο στρατιώτης του Μαραθώνος»

Στον Μαραθώνιο της Αθήνας του 1896 η απόσταση που διανύθηκε από τους αθλητές ήταν 40 χλμ. Νικητής σε αυτόν τον αγώνα ήταν ο Μαρουσιώτης  νερουλάς, ο Σπύρος Λούης, που έγραψε ιστορία!

Η απόσταση των 42,195 μέτρων καθορίστηκε μετέπειτα με αφορμή  τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου του 1908. Η απόσταση των 42 χιλιομέτρων είναι η απόσταση μεταξύ των ανακτόρων του Ουίνδσορ και του Ολυμπιακού σταδίου στο Shepherd’s Bush στα δυτικά του Λονδίνου. Η απόσταση καθορίστηκε στα 42 χιλιόμετρα και επίσης ένα γύρο του σταδίου το οποίο κατέληξε να είναι 42.195 μέτρα, παίρνοντας υπόψη και την καλύτερη θέση για τη βασιλική οικογένεια!

Σχετικά με τον Μαραθώνιο υπήρχε παλαιότερα  ένα σύντομο ανέκδοτο:  «Μαραθώνιος στο Ιράν»,  με δεδομένο και τον συμβολισμό του αγώνα. Τον Απρίλη  του 2016 όμως διοργανώθηκε ο πρώτος Μαραθώνιος στο Ιράν, στην Τεχεράνη.

Ο Μαραθώνιος της Τεχεράνης, που είχε το σύνθημα: «i run iran» είχε τις «ιδιαιτερότητες» του.

Τις αθλήτριες τις περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Πολλές  είχαν έρθει στο Ιράν ειδικά για τον Μαραθώνιο, αλλά τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση αναγκάζει τη διοργάνωση να απαγορεύσει τη συμμετοχή των γυναικών στον Μαραθώνιο και στον αγώνα των 20 χλμ. επιτρέποντάς τους να τρέξουν μόνο 10.000 μ. Και αυτό όχι σε δημόσιο δρόμο, αλλά εντός του ολυμπιακού πάρκου με τους θεατές να περιορίζονται μόνο στον χώρο του τερματισμού. Η κινητικότητα των γυναικών στον χώρο του ξενοδοχείου που στεγάζει τη γραμματεία είναι έντονη και συζητούν πώς να αντιδράσουν. Άλλες συμβιβάζονται. Άλλες το ρισκάρουν και επιλέγουν να τρέξουν παράτυπα, δίπλα στους άνδρες. Και στις δύο περιπτώσεις, οφείλουν να καλύψουν πλήρως το σώμα τους όπως προστάζει η ισλαμική αμφίεση. Και υπό αυτές τις συνθήκες, πάντως, η συμμετοχή σε έναν αγώνα δρόμου είναι κάτι το πρωτοποριακό για τις γυναίκες στο Ιράν.

Η δεύτερη δυσάρεστη παρέμβαση της κυβέρνησης στη διοργάνωση ήταν η κατάργηση της λέξης Μαραθώνιος από την επίσημη ονομασία του αγώνα, οπότε ο 1ος Μαραθώνιος Τεχεράνης έγινε: ο 1ος Διεθνής Περσικός Δρόμος. Εν μέρει, θα έλεγε κανείς, είναι κατανοητό. Θα διοργάνωναν άραγε για παράδειγμα ποτέ οι Γάλλοι έναν Αγώνα Δρόμου Βατερλώ;

The post Μαραθώνιος Δρόμος και σπιρτόκουτα appeared first on Μουσείο Σπίρτων.

Ένα από τα πολύ σπάνια και παλιά ελληνικά σπιρτόκουτα που διαθέτει το «Μουσείο του Σπιρτόκουτου» είναι ο Τσολιάς.

Ο Τσολιάς, το σπιρτόκουτο, είναι από την περίοδο των «Ελληνικών Πυρείων», κατασκευάστηκε το 1930 στη Φινλανδία και φυσικά  το κουτί είναι ξύλινο.

Οι Τσολιάδες ή αλλιώτικα  Εύζωνοι  είναι επίλεκτοι στρατιώτες του ελληνικού στρατού. Η στολή τους καθιερώθηκε επίσημα από τον βασιλέα Όθωνα της Ελλάδας, την οποία έφερε και ο ίδιος σε επίσημες εμφανίσεις.

Μέσα από την ιστορική δράση των ευζωνικών ταγμάτων οι εύζωνες έχουν αναχθεί σε σύμβολα γενναιότητας για τον ελληνικό λαό. Στις μέρες μας «Εύζωνοι» καλούνται οι στρατιώτες της Προεδρικής Φρουράς, οι οποίοι εκτελούν αποστολές συμβολικού χαρακτήρα, με κεντρική τη φύλαξη του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη και του Προεδρικού Μεγάρου.

Το μη αναμενόμενο είναι η ετυμολογία της λέξης «τσολιάς»,  που παράγεται από την τουρκική λέξη «τσουλ», από την οποία προέρχεται και το γνωστό μας τσόλι, που σημαίνει φθαρμένο χαλί ή ρούχο. Έτσι, ο τσολιάς είναι αυτός που είναι ντυμένος με τσόλια, δηλαδή ο βρομιάρης, ο κουρελής, ο τιποτένιος, ο πρόστυχος. Τσολιάδες έλεγαν εντελώς υποτιμητικά οι Τούρκοι τους Έλληνες αγωνιστές της Επανάστασης. Είναι αξιοπερίεργο  πως διατηρήθηκε αυτός ο απίστευτα προσβλητικός χαρακτηρισμός, όχι από τους Τούρκους, αλλά από τους Έλληνες…

Το 1868, όταν και ιδρύθηκε η προεδρική φρουρά, επιλέχθηκε η ομηρική λέξη “Εύζωνος”,  ο καλά ζωσμένος, για να περιγράψει τους τσολιάδες που υπηρετούσαν σε αυτή.

Και εν πάση περιπτώσει, το σημαινόμενο της λέξης τσολιάς,  πλέον, είναι οπωσδήποτε ένας αρρενωπός άνδρας μεγάλου αναστήματος και επιβλητικός.

The post Ο Τσολιάς του 1930 που ήρθε από τη Φινλανδία… appeared first on Μουσείο Σπίρτων.

Σπιρτόκουτα της  δεκαετίας  του ΄70 από τη γερμανική αεροπορική εταιρεία Lufthansa. Είναι αρκετά σπάνια αφού οι αεροπορικές εταιρείες εδώ και πολλά χρόνια έχουν φυσικά σταματήσει να βγάζουν διαφημιστικά σπιρτόκουτα. 

Το «Μουσείο του Σπιρτόκουτου» διαθέτει σπίρτα από 50 διαφορετικές αεροπορικές εταιρείες:  https://matchesmuseum.com/el/airline-matches-el/

Το κάπνισμα ήταν επιτρεπτό κατά τη διάρκεια των αεροπορικών ταξιδιών μέχρι και τη δεκαετία του 1980. Οι επιβάτες δηλαδή, που ήταν καπνιστές, μπορούσαν να απολαύσουν το τσιγάρο τους, ακόμα και πούρο, εντός του αεροσκάφους, χωρίς οι θέσεις τους να διαχωρίζονται από αυτές των μη καπνιζόντων, με τις αεροσυνοδούς να περνούν από τους διαδρόμους και να πουλούν πακέτα.

Αυτό το καθεστώς άλλαξε μετά το 1988. Η αρχή έγινε με την Αμερική να απαγορεύει το κάπνισμα, τόσο στις πτήσεις που προσγειώνονταν όσο και στις πτήσεις που αναχωρούσαν από αυτή. Ύστερα από αυτήν την πρωτοβουλία, κινητοποιήθηκαν και άλλες εταιρείες. Τότε ουσιαστικά σταμάτησαν οι αεροπορικές εταιρείες να βγάζουν διαφημιστικά σπίρτα.  Η Ολυμπιακή Αεροπορία απαγόρευσε το κάπνισμα εντός των αεροσκαφών της, μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 2000!

The post Σπιρτόκουτα από τη Lufthansa appeared first on Μουσείο Σπίρτων.

Το «Matchesmuseum» διαθέτει σπιρτόκουτα, είτε ελληνικά είτε ξένα, κυρίως διαφημιστικά, αλλά όχι μόνο, που προβάλλουν πετρελαϊκές εταιρείες ή και βενζινάδικα προηγούμενων δεκαετιών κυρίως της δεκαετίας του ΄70.

Αυτά τα σπίρτα που προβάλλουμε είναι του πετρελαϊκού κροίσου, της BP, που ανακοινώνει τεράστια κέρδη, όπως και όλες οι πετρελαϊκές εταιρείες. Είναι χαρακτηριστικό ότι υπήρξαν πολλά διαφημιστικά ελληνικά σπιρτόκουτα που πρόβαλλαν καταστήματα καυσίμων της BP που την δεκαετία του ΄70 και του ΄80 ίσως ήταν ο καλύτερος τρόπος προβολής τους.

Η BP έχει μακρά ιστορία εξερεύνησης και παραγωγής πετρελαίου στο Ιράκ. Αυτή η ιστορία χρονολογείται από τη δεκαετία του 1920 και κρατάει μέχρι σήμερα. Στο Ιράκ υπήρχαν και υπάρχουν τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο.

Σήμερα την ώρα που δισεκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη ζουν στο πετσί τους τις αυξήσεις τιμών βασικών αγαθών για την επιβίωσή τους, οι πετρελαϊκές εταιρείες ανακοινώνουν τεράστια υπερκέρδη, δείχνοντας πως η οικονομική κρίση και η χρεοκοπία του καπιταλιστικού μοντέλου οικονομίας συνοδεύεται από μία γιγαντιαία κερδοσκοπική λεηλασία.

Συγκεκριμένα η  BP ανακοίνωσε κέρδη ύψους 12,8 δισ. δολαρίων για το 2021, τα υψηλότερα ετήσια κέρδη των τελευταίων 8 ετών. Ενώ για το δεύτερο τρίμηνο του έτους 2022 η BP κατέγραψε κέρδη που αγγίζουν τα 8,45 δισεκατομμύρια δολάρια- υπερτριπλάσια σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι!

Όμως, η κερδοφορία της BP, αλλά και όλων των πετρελαϊκών εταιρειών, είναι η μία πλευρά του νομίσματος των ανατιμήσεων προς τα πάνω, αφού η άλλη είναι η ταυτόχρονη φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων εξαιτίας της κατακόρυφης πτώσης της αγοραστικής τους δύναμης.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της BP στην ιστοσελίδα της εταιρείας, η τεράστια κερδοφορία της οφείλεται στα υψηλά περιθώρια κέρδους στη διύλιση πετρελαίου και στην εξαιρετική απόδοση των συναλλαγών. Με απλά λόγια το πετρέλαιο που πουλούν τόσο ακριβά στους καταναλωτές, κοστίζει αρκετά λιγότερα στους ίδιους. Εξάλλου η φορολόγηση των πολυεθνικών εταιρειών πετρελαίου από τις κυβερνήσεις συνεχώς εξαγγέλλεται και «συνεχώς» δεν πραγματοποιείται!

Οι έξι μεγάλες πολυεθνικές του πετρελαίου (ExxonMobil, Chevron, Shell, BP, TotalEnergies και Eni) ανακοίνωσαν στα τέλη Ιουλίου κέρδη β’ τριμήνου που φτάνουν συνολικά στο αστρονομικό ποσό των 64 δισ. δολαρίων. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και σε μικρότερες εταιρείες, με τρεις αμερικανικές (Valero, Phillips 66 και Hess) να κερδίζουν μαζί άλλα 8,62 δισ. μέσα στο τρίμηνο.

Το συνολικό κέρδος αυτών των εννέα εταιρειών μόνο φτάνει τα 72 δισ. δολάρια σε τρεις μήνες, ή αλλιώς 800 εκατομμύρια κάθε μέρα και 33,3 εκατ. δολάρια κάθε ώρα. Τα αστρονομικά αυτά ποσά αναφέρονται μόνο σε κέρδη!

Η αντιμετώπιση των κρίσεων γίνεται φανερό ότι δεν μπορεί να περνά από τα χέρια αυτών που τις δημιουργούν προς ίδιον όφελος. Πρέπει και οφείλει να περνά από τα χέρια της εργατικής τάξης, που πρέπει να βάλει τέλος στο καπιταλιστικό μοντέλο κέρδους και να χρησιμοποιήσει τους πεπερασμένους πόρους του πλανήτη προς όφελος όλης της ανθρωπότητας.

The post BP και σπίρτα, ο πετρελαϊκός κροίσος και η ενεργειακή κρίση appeared first on Μουσείο Σπίρτων.

Δύο ημέρες μετά τον θάνατο της μητέρα του, σε ηλικία 96 χρονών,  ο πρίγκιπας Κάρολος Φίλιππος Αρθούρος Γεώργιος, σε ηλικία 73 χρονών,  ανακηρύχθηκε επίσημα βασιλιάς της Βρετανικής Κοινοπολιτείας με το όνομα Κάρολος Γ΄.

Το «Μουσείο του Σπιρτόκουτου» διαθέτει σπίρτα που στις παραστάσεις έχουν τον νέο βασιλιά με την πρώτη, αδικοχαμένη σύζυγό του πριγκήπισσα της Ουαλίας  Νταϊάνα, ως ενθύμιο του γάμου τους. Τα σπίρτα αυτά κυκλοφόρησαν το 1981.

Επίσης σπιρτόκουτο που απεικονίζει τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ την βασιλική κατοικία στο Λονδίνο που είναι και η έδρα της βρετανικής μοναρχίας.

Δεν γνωρίζουμε να υπάρχουν σπιρτόκουτα που να απεικονίζουν τη σύζυγό του Καμίλα.

The post Τα σπιρτόκουτα με τον νέο βασιλιά appeared first on Μουσείο Σπίρτων.

Σπάνιο ισπανικό σπιρτόκουτο που έχει παράσταση τον Billy the Kid.

Ο Billy the Kid ήταν ένας γκάγκστερ που έγινε θρύλος.

Δολοφονήθηκε σε ηλικία μόλις 21 ετών, αλλά είχε αρκετό χρόνο για να αφήσει το στίγμα του. Ο Billy el Niño ή αλλιώτικα Billy the Kid γεννήθηκε το 1859 στη Νέα Υόρκη και το πραγματικό του όνομα ήταν Willian Booney και σε ηλικία τριών ετών μετανάστευσε στο Κάνσας Σίτι.

Είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία.  Έζησε σε ένα μέρος βουτηγμένο στη βία, ο πατέρας του πέθανε σε μονομαχία και η μητέρα του από φυματίωση, όταν ήταν μόλις 14 ετών. Οι δυσκολίες τον οδήγησαν σε εγκλήματα, κάνοντας αρχικά κάποιες ληστείες μέχρι που, σε ηλικία 17 ετών, έβαλε το πρώτο όνομα στη λίστα με τις δολοφονίες του, που ξεπερνούσαν τις 20.

Το 1878 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε απαγχονισμό για τη δολοφονία ενός σερίφη Τελικά κατάφερε να αποδράσει, σκοτώνοντας τους φύλακές του. Η ελευθερία του όμως δεν κράτησε για πολύ αφού το 1881 μετά από άγριο κυνηγητό τον σκότωσαν.

Μπορεί να μην έφτασε τα 22 χρόνια,  όμως  δίσκοι, ταινίες, ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκαν  γύρω από τον μύθο της ζωής του, ο οποίος έδωσε πηγή έμπνευσης για τις ταινίες γουέστερν.

Αξιοσημείωτο είναι ότι μια  από τις λίγες σωζόμενες εικόνες του Billy the Kid αγοράστηκε το 2010 από ένα κατάστημα μεταχειρισμένων στην πόλη Fresno (Καλιφόρνια, ΗΠΑ) για μόλις δύο δολάρια, ενώ σήμερα η αξία της ξεπερνά τα 5 εκατομμύρια!

The post Billy the Kid o γκάγκστερ που έγινε θρύλος. appeared first on Μουσείο Σπίρτων.

Δύο σπάνια διαφημιστικά σπιρτόκουτα της δεκαετίας του ’70. Και τα δύο σπιρτόκουτα στις παραστάσεις τους διαφημίζουν  supermarkets που λειτουργούσαν εκείνη την εποχή. Είναι σχετικά σπάνια γιατί είχαν κυκλοφορήσει σε μικρό τιράζ και το ένα εκ των δύο, αυτό που διαφημίζει το supermarket ΑΒ Βασιλόπουλος είναι του ελληνικού μονοπωλίου. Εκείνη την περίοδο το Ελληνικό Μονοπώλιο σπίρτων αρχίσει να κυκλοφορεί πολλά σπιρτόκουτα διαφημιστικά τραπεζών, ξενοδοχείων και διαφόρων επιχειρήσεων. Το άλλο διαφημίζει τον Πι-Μι, το πρώτο ελληνικό super market.

Ο Πι-Μι ήταν τα αρχικά των λέξεων Πριζουνίκ  Μαρινόπουλος. Η λέξη Πριζουνίκ  αποτελείται από τις δύο γαλλικές λέξεις  prix και unique, δηλαδή μοναδική τιμή. Για λόγους συντομίας, το Πριζουνίκ Μαρινόπουλος, έγινε πολύ γρήγορα Πι-Μι. Το 1962 δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα τα πρώτα σούπερμαρκετ στα οποία τα κύριο χαρακτηριστικό τους ήταν η αυτοεξυπηρέτηση και για αυτό είχαν τίτλο «Self Service Μαρινόπουλος». Την επόμενη χρονιά συνάπτουν συμβάσεις συνεργασίας με τη γαλλική Le Printemps και μετονομάζονται  τα καταστήματα σε Prisunic Μαρινόπουλος. Η συνεργασία αυτή σταμάτησε το 1991. Η περίοδος αυτή έμεινε στην ιστορία με τη μασκότ που ονομαζόταν Πι-Μι και έγινε γνωστή  με τα σλόγκαν «Ο Πι-Μι με τη Δραχμή», «τιμές που δεν πάνε παρακάτω» και «αν αγαπάς τη δραχμή σου».

Η χαρακτηριστική διαφήμιση του Πι-Μι:

https://www.youtube.com/watch?v=tLh7Gsx_9sg&t=8s

Η ιστορία της ΑΒ Βασιλόπουλος ξεκινάει το 1939 από ένα μικρό μπακάλικο επί της οδού Βουλής. Το 1950 δημιουργούν ένα κατάστημα τροφίμων, Delicatessen, στην οδό Σταδίου. Το ιστορικό αυτό κατάστημα θα γίνει ο αγαπημένος προορισμός των Αθηναίων, οι οποίοι βρίσκουν ευρωπαϊκά προϊόντα υψηλών προδιαγραφών. Στο κατάστημα self-service που βρισκόταν στο Παλαιό Φάληρο θα χρησιμοποιηθεί το 1967 για πρώτη φορά και το σλόγκαν «και του πουλιού το γάλα», που υποδηλώνει αφθονία και ποικιλία αγαθών και θα γίνει συνώνυμο της μάρκας.

Η έκφραση αυτή, «και του πουλιού το γάλα», έχει πολύ παλιές ρίζες. Η «ηλικία» της είναι 2.300 ετών! Την έγραψε ο Μένανδρος, ο κωμικός ποιητής του 3ου π.Χ. αιώνα, αναφερόμενος στη Σάμο εκείνης της εποχής: «και ορνίθων γάλα φέρει η νήσος» δηλαδή το νησί που είχε τα πάντα!

The post Τα πρώτα σούπερμαρκετ στην Ελλάδα στα σπιρτόκουτα appeared first on Μουσείο Σπίρτων.

Η Ohio Match Company  ιδρύθηκε το 1895 και ήταν ο δεύτερος παλαιότερος κατασκευαστής σπίρτων σε λειτουργία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα σπίρτα που κατασκεύαζε στο Wadsworth του Οχάιο ήταν με πολύ ωραία εικονογράφηση  και υψηλής αισθητικής. Σήμερα πολλά από αυτά έχουν ιδιαίτερη συλλεκτική αξία.

Η ιδιωτική συλλογή «Το Μουσείο του Σπιρτόκουτου» διαθέτει πολλά  σπίρτα της συγκεκριμένης εταιρείας από τη δεκαετία του ’20 έως και τη δεκαετία του ’70.

Στην αρχή κατασκεύαζε μόνο ξύλινα σπίρτα και αργότερα και χάρτινα.

Η συγκεκριμένη εταιρεία εξελίχθηκε  σε τεράστια  βιομηχανία. Το εργοστάσιο που βρίσκονταν  στο Wadsworth του  Ohio ήταν το μεγαλύτερο στον κόσμο και οι  εγκαταστάσεις του ξεπερνούσαν τα 23 στρέμματα.

Κάθε μέρα παρήγαγε περισσότερα από 300 εκατομμύρια ξύλινα και χάρτινα σπίρτα.

Χαρακτηριστικό σύνθημα που επινόησαν τη δεκαετία του 1930 ήταν το  «safety matches»

Από τα ιστορικά σπίρτα Ohio blue tip πήρε το όνομα το Blue Tip Festival  που είναι μια πενθήμερη γιορτή της πόλης Wadsworth που ξεκίνησε από τη δεκαετία του ’70 και πραγματοποιείται μέχρι σήμερα. Η έναρξη της γιορτής σηματοδοτείται με το άναμμα ενός γιγάντιου σπίρτου που το ύψος του ξεπερνά τα 6 μέτρα  με μπλε μύτη, και φωτίζει το κέντρο της πόλης Wadsworth κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.

The post Τα ιστορικά σπίρτα Ohio Blue Tip appeared first on Μουσείο Σπίρτων.

.

   Η συγκεκριμένη σειρά έχει ως θέμα τα ζώα και κυκλοφόρησε   στη  Γαλλία από τη Seita που είναι ο κορυφαίος παραγωγός, διανομέας και έμπορος προϊόντων καπνού στη Γαλλία. Η Seita λειτουργούσε παλαιότερα ως μονοπώλιο καπνού της γαλλικής κυβέρνησης. Παρότι δεν είναι ιδιαίτερα παλιά σειρά, περίπου μισού αιώνα πριν, έχει σημαντική συλλεκτική αξία γιατί κυκλοφόρησε σε μικρό σχετικά τιράζ και τα σπίρτα είναι πολύ όμορφα με ιδιαίτερη και ωραία εικονογράφηση. 

Τα σπιρτόκουτα αυτά στο πίσω μέρος τους είχαν  ένδειξη «World Wildlife Fund»,  που τα αρχικά των λέξεων αυτών αντιστοιχούσαν στον διεθνή μη κυβερνητικό οργανισμό WWF που έχει ως στόχο τη διατήρηση, την έρευνα και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος.

Εμβληματική φράση που χαρακτηρίζει το WWF είναι η φράση ενός από τους ιδρυτές του, του  Σερ Πήτερ Σκοτ: «Δεν θα σώσουμε όλα όσα θα θέλαμε, αλλά θα σώσουμε πολλά περισσότερα από ό,τι αν δεν προσπαθούσαμε ποτέ».  Αυτός είναι και ο δημιουργός του λογότυπου του WWF που είναι το panda, και βέβαια υπάρχει και στο πίσω μέρος των σπιρτόκουτων.

Το WWF έχει κατηγορηθεί από διάφορες πλευρές για μη αντικειμενική δράση λόγω των στενών σχέσεων που διατηρεί με επιχειρήσεις. Το σίγουρο είναι ότι στις ετήσιες εκθέσεις του «πετυχαίνει» στην εύρεση λέξεων για να περιγράψει τις αιτίες υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας, και συνήθως είναι ο άνθρωπος ή η ανθρωπότητα ή ο πολιτισμός! Ποτέ όμως δεν πετυχαίνει να ονομάσει το κοινωνικο-οικονομικο-πολιτικό σύστημα στο οποίο ζούμε ως αιτιώδη παράγοντα του οικολογικού προβλήματος, έτσι  μπορεί να θεωρηθεί ότι εμποδίζει να δούμε την πραγματική φύση του προβλήματος.

The post Γαλλική συλλεκτική σειρά σπιρτόκουτων από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 appeared first on Μουσείο Σπίρτων.